میلگرد یکی از پرکاربردترین قطعاتی است که در ساخت سازه های ساختمانی یا صنعتی به کار می رود. طول میلگرد معمولاً در اندازه های مشخص و استاندارد در نظر گرفته می شود که این موضوع گاهی مسئله ساز است.

بدین معنا که حین ساختن یک سازه و استفاده از میلگرد، ممکن است به طول بیشتری از آن نیاز پیدا شود که در رنج استاندارد طول میلگرد قرار نمی گیرد. در چنین مواقعی باید به سراغ روشهای وصله میلگرد رفت. وصله کردن میلگرد یعنی اضافه کردن یک میلگرد به میلگرد قبلی و اتصال آن دو به هم با روش های مطمئن. هر چند ترجیح بر این است که از میلگرد در اندازه های استاندارد آنها استفاده شود، ولی در مواقعی که چاره ای جز این کار نیست می توان از روش های وصله میلگرد که متنوع و کاربردی هستند، بهره برد.

بررسی انواع روشهای وصله میلگرد

از آنجایی که میلگرد ها معمولاً تحت فشار و تنش بالایی قرار دارند، نحوه وصله آنها باید دقیق و اصولی و مطابق با مشخصات فنی نقشه باشد. وصله میلگرد ها با 4 روش امکان پذیر است که در ادامه به معرفی و توضیح هر کدام از این روش ها خواهیم پرداخت:

روش اول: وصله پوششی میلگرد

این روش را می توان مرسوم ترین روش در میان روشهای وصله میلگرد دانست که با توجه به ارزان بودن آن، طرفداران بسیاری دارد. در وصله پوششی که به اورلب نیز معروف است، بخش های انتهایی دو آرماتور که باید به هم متصل شوند، روی هم قرار می گیرند به طوری که قسمتی از هر دو آرماتور به صورت موازی با هم در تماس باشد و سپس به هم متصل می شوند.

وصله میلگرد | بورس آهن

نحوه اتصال در اینجا به دو صورت است. در نوع اول، دو آرماتور بدون فاصله، روی هم قرار گرفته و به وسیله مفتول هایی که مختص آرماتور بندی هستند، به هم بسته می شوند. در نوع دوم اتصال، از بتن برای پوشش دهی کامل بین دو میلگرد کمک گرفته می شود.

در واقع در این روش دو قسمت انتهایی آرماتور با فاصله از هم قرار می گیرند و این فاصله با بتن پر می شود. روش اول، وصله پوششی تماسی و روش دوم، وصله پوششی غیرتماسی نام دارد.

در این نوع از روشهای وصله میلگرد، میزان اورلب یا همپوشانی میلگردها یا آرماتورها، بسیار اهمیت دارد و حتماً باید مطابق با فرمول های معین انجام گیرد تا اتصالی محکم و صحیح برقرار شود.

روش دوم: وصله مکانیکی میلگرد

وصله مکانیکی را می توان دومین روش رایج برای وصله آرماتور و میلگرد در نظر گرفت. در این نوع از روشهای وصله میلگرد، از قطعاتی مکانیکی برای اتصال دو آرماتور استفاده می شود، به شکلی که در نهایت، آرماتورها مانند یک آرماتور واحد عمل کنند.

این قطعات کوپلر نیز نامیده می شوند. کوپلر در لغت به معنای جفت کننده است که کاملاً این روش را توصیف می کند. در واقع در روش وصله مکانیکی، ابتدا، قسمت های انتهایی میلگرد ها که قرار است به هم متصل گردند، رزوه می شوند و سپس توسط این کوپلر ها (که از درون رزوه هستند) به هم وصل می گردند. به عبارتی دیگر شکل قرارگیری و محکم شدن دو سر آرماتورها در داخل کوپلر، مانن